Φαινόμενο Ghosting

Το φαινόμενο του ghosting αποτελεί ένα σύγχρονο κοινωνικό και ψυχολογικό φαινόμενο, το οποίο έχει αυξηθεί σημαντικά με την εξάπλωση των ψηφιακών μέσων επικοινωνίας. Ο όρος «ghosting» αναφέρεται στην αιφνίδια διακοπή κάθε επικοινωνίας από ένα άτομο, χωρίς προειδοποίηση ή εξήγηση, με σκοπό να τερματιστεί μια προσωπική ή επαγγελματική σχέση (LeFebvre, 2018). Παρά το γεγονός ότι το ghosting μπορεί να συμβεί σε διάφορα πλαίσια—από ρομαντικές σχέσεις μέχρι φιλικές ή επαγγελματικές επαφές—είναι κυρίως συνδεδεμένο με τις σχέσεις που αναπτύσσονται μέσω κοινωνικών μέσων και εφαρμογών γνωριμιών.

Το φαινόμενο αυτό έχει σημαντικές ψυχολογικές επιπτώσεις για το άτομο που βιώνει την απόρριψη. Σύμφωνα με έρευνες, τα άτομα που γίνονται θύματα ghosting συχνά νιώθουν συναισθήματα αβεβαιότητας, άγχους, μειωμένης αυτοεκτίμησης και μοναξιάς (Barry et al., 2019). Η αίσθηση ότι δεν υπάρχει εξήγηση για την απόρριψη επιτείνει την ψυχολογική αναστάτωση, καθώς η έλλειψη closure—δηλαδή η ολοκλήρωση της σχέσης—αφήνει ανοικτά συναισθηματικά ζητήματα και αμφιβολίες για το προσωπικό αξιόλογο ή την κοινωνική του ελκυστικότητα.

Η ψυχολογική διάσταση του ghosting συνδέεται στενά με έννοιες όπως η κοινωνική απόρριψη και η συναισθηματική εγκατάλειψη. Έρευνες δείχνουν ότι η εμπειρία της απόρριψης ενεργοποιεί τις ίδιες περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με τον σωματικό πόνο, γεγονός που εξηγεί γιατί η συναισθηματική οδύνη του ghosting μπορεί να είναι έντονη και πραγματικά οδυνηρή (Eisenberger, 2012). Η επίδραση αυτή δεν περιορίζεται στην ψυχολογία, καθώς έχει παρατηρηθεί ότι η κοινωνική απόρριψη μπορεί να επηρεάσει και τη σωματική υγεία, προκαλώντας αύξηση του άγχους και της φλεγμονής στο σώμα.

Οι αιτίες που οδηγούν ένα άτομο στο ghosting είναι ποικίλες και συχνά συνδέονται με την αίσθηση άμεσης αποφυγής δυσάρεστων συναισθημάτων ή συγκρούσεων. Σύμφωνα με τον LeFebvre (2018), η ψηφιακή επικοινωνία καθιστά την αποφυγή ευκολότερη, καθώς η έλλειψη άμεσης επαφής μειώνει την κοινωνική πίεση και την ανάγκη για εξηγήσεις. Επιπλέον, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ενισχύουν την ψευδαίσθηση της αφθονίας επιλογών, καθιστώντας την απόσυρση από μια σχέση πιο «εύκολη» και λιγότερο δεσμευτική. Παρόλα αυτά, το ghosting δεν αποτελεί απαραίτητα ένδειξη κακής πρόθεσης• συχνά αντανακλά ανικανότητα ή φόβο του ατόμου να χειριστεί συναισθηματικά φορτισμένες καταστάσεις.

Το φαινόμενο έχει επίσης κοινωνικές και πολιτισμικές διαστάσεις. Οι νεότερες γενιές, που έχουν μεγαλώσει με την ψηφιακή επικοινωνία και τα social media, φαίνεται να προσεγγίζουν τις σχέσεις με διαφορετική νοοτροπία, όπου η άμεση και συνεχής διαθεσιμότητα, αλλά και η εύκολη απόσυρση, γίνονται αποδεκτές πρακτικές (Barasch & Berger, 2014). Παρόλα αυτά, η ίδια πρακτική μπορεί να δημιουργήσει δυσκολίες στην ανάπτυξη εμπιστοσύνης, συναισθηματικής ωριμότητας και ικανότητας διαχείρισης συγκρούσεων.

Η αντιμετώπιση και πρόληψη των επιπτώσεων του ghosting απαιτεί στρατηγικές που ενισχύουν την ψυχολογική ανθεκτικότητα και την αυτοεκτίμηση. Σε ατομικό επίπεδο, η συνειδητοποίηση ότι το φαινόμενο αφορά τις επιλογές και την αδυναμία του άλλου ατόμου και όχι την προσωπική αξία του θύματος μπορεί να μειώσει την αίσθηση προσωπικής αποτυχίας (Barry et al., 2019). Η κοινωνική στήριξη από φίλους και συγγενείς, η αναζήτηση επαγγελματικής βοήθειας σε περιπτώσεις έντονου άγχους ή κατάθλιψης, και η καλλιέργεια δεξιοτήτων συναισθηματικής διαχείρισης αποτελούν βασικά εργαλεία προστασίας της ψυχικής υγείας.

Σε οργανωτικά και επαγγελματικά πλαίσια, το ghosting εκδηλώνεται με την αιφνίδια εγκατάλειψη επαγγελματικών δεσμεύσεων ή επικοινωνίας, γεγονός που μπορεί να διαταράξει την παραγωγικότητα και τις σχέσεις εντός ομάδων (Drouin et al., 2018). Ορισμένες έρευνες προτείνουν ότι η διατήρηση ανοιχτής επικοινωνίας, η σαφής καθοδήγηση προσδοκιών και η ενίσχυση της υπευθυνότητας μπορούν να μειώσουν την πιθανότητα ghosting σε επαγγελματικά πλαίσια.

Συνοψίζοντας, το φαινόμενο του ghosting αποτελεί μια σύγχρονη πρόκληση για την κοινωνική και συναισθηματική ζωή των ανθρώπων. Παρά την ψηφιακή διευκόλυνση των σχέσεων, η ξαφνική απόρριψη μπορεί να έχει σημαντικές ψυχολογικές και κοινωνικές συνέπειες. Η κατανόηση των αιτίων, η ανάπτυξη στρατηγικών ψυχικής ανθεκτικότητας και η ενίσχυση των κοινωνικών δεσμών είναι κρίσιμα βήματα για την αντιμετώπιση και πρόληψη των αρνητικών επιπτώσεων του ghosting.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Barasch, A., & Berger, J. (2014). Broadcasting and narrowcasting: How audience size affects what people share. Journal of Marketing Research, 51(3), 286–299. [https://doi.org/10.1509/jmr.12.0380](https://doi.org/10.1509/jmr.12.0380)

Barry, C. T., Sidoti, C. L., Briggs, S. M., Reiter, S. R., & Lindsey, R. A. (2019). Adolescent social media use and mental health: A brief report on the effects of online ghosting. Journal of Adolescence, 72, 111–115. [https://doi.org/10.1016/j.adolescence.2019.03.002](https://doi.org/10.1016/j.adolescence.2019.03.002)

Drouin, M., Miller, D. A., & Dibble, J. L. (2018). Ghosting in romantic relationships: Online dating experiences and emotional consequences. Computers in Human Behavior, 82, 162–170. [https://doi.org/10.1016/j.chb.2018.01.025](https://doi.org/10.1016/j.chb.2018.01.025)

 Eisenberger, N. I. (2012). The neural bases of social pain: Evidence for shared representations with physical pain. Psychosomatic Medicine, 74(2), 126–135. [https://doi.org/10.1097/PSY.0b013e3182464dd1](https://doi.org/10.1097/PSY.0b013e3182464dd1)

 LeFebvre, L. E. (2018). Ghosting in emerging adulthood: The role of technology-mediated communication. Computers in Human Behavior, 86, 82–90. [https://doi.org/10.1016/j.chb.2018.04.011](https://doi.org/10.1016/j.chb.2018.04.011)